Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

Mes hommages, Monsieur Chagall...

Μωρό στον Ουρανό. Γκουάς, ακρυλικά, λαδοπαστέλ. 18Χ19 cm, 2016

Όταν ήμουν μωρό, ήμουν μία δροσερή πυκνή ύλη γαλάζια μέσα στον Ουρανό, και ήθελα να την καταπιώ διότι ακριβώς ήμουν αυτή η δροσερή, γαλάζια ύλη και σύννεφα, και όλα ήμουν εγώ, ευτυχώς. Λοιπόν, ήθελα να την φάω αυτή την πυκνή, γαλάζια ύλη που ήμουν εγώ. Η μητέρα μου δημιουργήθηκε λίγο αργότερα. Κι' έγινε ο ουρανός αυτό που ξέρουμε και δεν τρώγεται, όσο και να θέλουμε. Επίσης στο σπίτι είχαμε τρία σκαμνιά. Το ένα πολύ κόκκινο, και είχε γεύση καρπούζι. Το άλλο πολύ πράσινο και είχε γεύση όχι πολύ ακριβώς ξινούτσικο. Και το τρίτο ήταν γεύση γλυκό και ήταν κίτρινο. Και ήθελα να τα φάω επίσης, τα σκαμνιά. Ο πατέρας μου υπήρξε κάπως αργότερα, μαζί με την ΑΕΚ. Αυτά περί τέχνης.

Χειρόγραφο, 2016.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου