Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Ήμουνα πάλι στο Νησί



Φουσκώνομε μπαλόνια από το 1981. Εν προκειμένω, ο Γιώργος Φιλιππάκης είχε φτιάξει μία μελωδία την οποία είχε εμπιστευθεί στα συρτάρια του Χάρη Καβαλλιεράτου ίσως από εικοσαετίας, πλην μόνον προσφάτως ο τελευταίος τόνε εφώτισε ο Άγιος Γεράσιμος να μου την στείλει να βάλω στίχους. Πράγμα το οποίον έκανα. Εν συνεχεία, το παραχθέν το τραγουδήσαμε, η Μπάρμπαρα Σάουτερ κι' εγώ, και ο Χάρης έπαιξε την κιθάρα του πατρός του. Ο Κόνραντ Λίο Καβαλλιεράτος, περί τα δύο μέτρα πια, υπήρξε ο ηχολήπτης. Μετά, πήγε για μπάσκετ. Όλα αυτά στο Λαγονήσι, προ εβδομάδος, πλην της φωτογραφίας, είναι του Δεκεμβρίου 2009. Για να με καταλάβετε ποιός είμαι, έχω αγκαλιά τον Φιλιπάκη, και με δείχνω, και λέω εγώ είμαι αυτός.
Τους στίχους αυτούς τους ενεπνεύσθην από κάποιο καλοκαίρι σχεδόν της φαντασίας μου, έχω γράψει και μία νουβέλα επ' αυτού σε στυλ μαγικός ρεαλισμός, αλλά με έντονα στοιχεία γουέστερν σπαγγέτι, και επίσης μπακαλιάρος πλακί, ο Φελλίνι, ο Λακάν, η Γενιά του 30, η μητέρα μου, πολλές ερωτογόνες περιοχές της παγκόσμιας λογοτεχνίας μας. Λέω να την ανεβάσω από Μάιο - Ιούνιο. Σε συνέχειες.
Για να ακούστε το τραγούδι, κλικ εδώ:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου