Αναρτήσεις

Ένας ζωγράφος, ένας ποιητής, και η κλοπή της Τζοκόντας στα 1911

Εικόνα
  Το κυριακάτικο φύλλο της Κοριέρε ντέλλα Σέρα του Μιλάνου με φανταστική απεικόνιση της κλοπής Την Δευτέρα, 21 Αυγούστου 1911, το Μουσείο του Λούβρου ήταν κλειστό. Όπως όλες τις Δευτέρες. Την άλλη μέρα, Τρίτη 22, πουρνό-πουρνό, εμφανίστηκε ένα μυστήριος, ένας Λουί Μπερού, ζωγράφος, ο οποίος έφτιαχνε πίνακες με τους επισκέπτες του Λούβρου. Αυτός ο μυστήριος έφτιαχνε σκίτσα της Τζοκόντας. Προσχέδια δηλαδή, ήθελε να ζωγραφίσει την Τζοκόντα, αλλά όχι ως αντίγραφο. Ήθελε να ζωγραφίσει την Τζοκόντα ως θέμα μέσα στον χώρο, με το κάδρο, τους τοίχους, την διακόσμηση, κι' όλα. Και τι να δει; Πουθενά Τζοκόντα. Ρωτάει τους φύλακες. Α, λέει, θάναι στους φωτογράφους. Ρωτάνε τους φωτογράφους, πουθενά. Ούτε Τζοκόντα, ούτε και Μόνα Λίζα. Οπότε έγινε ο κακός χαμός. Ήρθε η αστυνομία, κλείσανε το Μουσείο μια βδομάδα να ερευνήσουνε. Κλείσανε μέχρι και τα σύνορα της χώρας. Απολύσανε τον διευθυντή. Ο διεθνής και εντόπιος τύπος λύσσιαξε. Πρωτοσέλιδα πηχυαία. Η εφημερίδα Paris Journal έταξε αμοιβή πενή...

Ο κύριος Βιντζέντζο (ή πως θα κάνετε μεγάλα κόλπα με αληθινά χιλιάρικα)

Εικόνα
  Χαρτονόμισμα των χιλίων φράγκων της δεκαετίας του 30. Ήτανε ένας ονόματι Λουί Ζενέ στο Παρίσι, στα 1937. Αυτός είχε μία πολυκατοικία, πλατεία Κλισύ που είναι, αλλά δεν είναι ακριβώς πλατεία, διασταύρωση είναι, και στη μέση έχει το άγαλμα ενός στρατηγού που σταμάτησε τους ρώσους στα 1814, τότε που μετά παρητήθη ο Ναπολέων και πήγε εξορία (αλλά μετά ξαναγύρισε για λίγο.) Λοιπόν, αυτή η πολυκατοικία ήταν τρισάθλια, όλο βρώμα και μούχλα, μικρά-μικρά διαμερίσματα, και τα νοίκιαζε αυτός ο Ζενέ σε κάτι κακομοίρηδες που δεν είχανε λεφτά να πάνε κάπου της προκοπής. Εξ αυτού καταλαβαίνετε τι σκατέας ήταν. Κι' αυτός έμενε στο ισόγειο, να επιβλέπει το κεφάλαιό του. Τώρα, στην πολυκατοικία απέναντι έμενε μία Λουσιέν Λεφέμπρ, καμιά εξηνταριά χρονών, που εκτός που υπέφερνε από αυπνίες ήταν και φοβερά κουτσομπόλα. Αυτή λοιπόν η Λουσιέν καθόταν και παρατηρούσε τι κάνανε οι νοικάρηδες του Λουί Ζενέ απέναντι τις νύχτες. Και αυτός που της κίνησε την προσοχή περισσότερο ήταν ο νοικάρης του τετά...